Muhsin Yazıcı

Anne Şiirleri

Annem 6 yıl oldu göremedim seni
Bilmem nasıl dayanıyorum anne
Hiç bırakmayacaktın elimi hani
neden beni bırakıp gittin anne

seni görmediğim gün ağlıyordum
hatırlıyormusun
hep yanımda ol isterdim
hatırlıyor musun anne
okuldan dönünce ilk senin yanına gelirdim
karnemi alınca ilk sana getirirdim
pek fazle birşey anlayamazdın ama
oğlum deyip bana sarılman yeterdi hep
hani o ses
hani oğlum demeler
nerde anne nerdesin

kabuslar gördüğüm geceler
terimi slip beni kucaklardın
yavrum korkmasın diye
mis kokan kucağında yatırırdın

6 yıldır terimi silen olmadı
sen gittin ya kimsem kalmadı anne
anne yine gel yine öp beni yine kokla
yine sarıl bana
oğlum de oğlum de oğlum de Anne
öyle çaresiz durumdayım ki
çok ihtiyacım var oğlum demene

biliyor musun ağlamıyorum artık
boynuna sarılıp sabahlara dek ağlamak için
dönüşüne saklıyorum gözyaşlarımı
şimdi ağlamam ağlamam
ağlamam anne ağlamam…
          Yusuf Yılmaz    

ANNEM

Ne zaman görsem,dertli bir kadın,
Acıyla kıvranıp,yanarım ANNEM.
Düşürmem,dilimdedir hep adın.
Seni tesbih gibi,anarım ANNEM.

Koltuklar döşemedin,evinde bir hasır.
Hep çalıştın,gitmedi elinden nasır.
Yaşasam,yıllar değil,koca bir asır.
Ta yürekten sana,yanarım ANNEM.

Sabırla taşıyıp,doğurdun beni.
Sevgiyle,saygıyla, yoğurdun beni.
Yavrum,canım diye,çağırdın beni.
Yokluğuna şimdi,yanarım ANNEM.

Her yavrum dedikçe,gönül sazından.
Bir yavrum daha,çıkardı ağzından.
Usanıp bıkmadın,yavrunun nazından.
Mahşerde bile seni,tanırım ANNEM.

Tüm anneler gibi,sen de kutsalsın.
Daha dün gerçektin,bugün masalsın.
Yüreğimde sevgi,dilimde duasın.
Sana her gün Fatiha, okurum ANNEM.
          
Mustafa EROL

  

ANNEM Sabah kalktım erkenden.
Çıktım yemek yemeden.
Yaz kış camur demeden.
Ayrıyım ben ANNEM’ den
         
YILMAZ BARITLI
 

Anneme Özlem Anne!
Korkularımı gözlerinde erittim!
Kucağın ne sıcak anne!
Sar beni…
Öyle büyük ki acılarım,
Öyle yalnızım ki annem…
Nerdesin?
O menevişli gözlerin karşımda sanki.
Neden sessiz bakışların?
Niye ulaşamıyorum sana, ne kadar koşsam?
Umudu koyardın ekmeğimin arasına,
’’Katık et! ’’ derdin.
’’Ümitlerin bitmesin…’’
Parmaklarının uçlarında buharlaşırdı gözyaşım.
Öyle sıcaktı ki ellerin…
Sen!
Ufacık vücutlu annem,
Ne büyüktü sevgin…
Nasıl sarar sarmalardı bizi? …
Sevgi görülür mü?
Görürdüm annem!
Taşardı gözlerinden,
Taşardı ellerinden,
Sevgin dünyaydı.

Hüzün süzülüp gelince dört yandan,
Gecenin karanlığında gözlerini düşünüyorum.
Gülüyorlar yine…
Gülüyorlar bir anlık…
Düşlemek ne güzel çocukluğumu.
Uyanmak soba sıcaklığına…
Babam, sen, kardeşlerim,
Hep hazırdı sofra,
Kayganalar sıcacık,
Kardeş payı.
Evimiz şen, kalabalık…
Hatırlıyor musun hep kaçardım
Sen ayıklarken balık…

Çekilip köşeye gizlice, kızmasın diye babam,
Şiirler yazar, okurdun,
Ve saklardın okumak için kese kâğıtlarını,
Nasıl bulurdun vakit, onca çocuk?
Hatırlıyorum seni mutfakta,
Dilinde unutulmayan şarkılar…
Hep şen,
Yeni evli gibi,
Babama hep mahcup…
Biliyor musun?
Senin gibi olamadım ne kadar istesem.
Evet, senden almışım çoğunu,
Şiirler, şarkılar,
Ama beceremiyorum o kadar baş eğmeyi…
Karadeniz’in hırçın dalgaları damarımda
Isıtıyor kanımı ara ara…

Önümde uzanan yolsun anneciğim,
Senin gibi konuşuyorum yeri geliyor,
Senin gibi gülüyorum bazen,
Ya da sessizce bir köşede
Bir anlık…dökülen gözyaşları…
Gözyaşlarım gibi, kahkahalarım da kalabalık…
Bak, yağmur yağıyor,
Hatırlıyor musun?
Israrla giydiğim yeni süet ayakkabılarımı,
Yağmurda sırılsıklam yapmıştım,
Onbeş yaşımın verdiği inatla…
Güzel olmak istemiştim o gün…
Sevdiğime güzel görünecektim okulda…
Hiç konuşamadığım,
Elini tutamadığım ona…

Anne, öyle özlüyorum ki seni.
Yanağımdaki usul buseni…
Yakamı düzelten ellerini…
Hep gözümün önündesin babamla,
O ud çalıyor, senden dökülüyor şarkılar.
Tulumbanın havuzunda soğuyan karpuz,
Bahçemizde koşuşan tavuklar…
Ben de söylüyorum senin gibi şarkılar,
Yazdım ben de bir çok şiir,
Okula yolladım çocuklarımı.
Şimdi yanımda torunlar…
Ama düşününce zaman zaman,
Hâlâ bir çocuğum kucağında,
Beni de sev, oğlumu, kızımı da…
Al torunlarımı kucağına…
Öyle engin ki sevgin,
Ver verebildiğin kadar
Ona, buna…
Biliyorum;
Orda da etrafında çocuklar,
Savaşların, kinlerin kurbanları…
Okşuyorsun onları, sarmış da kolların!
Benim annem sevgi yumağı,
Sevgi çemberi; sarmış, kuşatmış…
Allah,
Annemi,’’ANNE’’ diye yaratmış…
         
Hâlenur Kor

    

Anneme Şarkı Güneşin alası çok
Her evin çilesi çok
Analar çeker yükü
Kimsenin bilesi yok

Gelin çiçek derelim
Yollarına serelim
Sevgi dolu türkülerle
Annemize verelim hey

Çocuğa bakar anne
Evine bakar anne
Gece gündüz çalışır
Yarını yapar anne
          Tuğçe Yıldırım  

ANNEMİ ÖZLEDİM dışarda bir bahar günü şu anda
benim yüreğimde kışlar bitmiyor
donuyor bedenim üşüyor ellerim
bir yorgan gibi gel sar beni anne

doğarken yazılmış anlıma, bu kara gurbet
sanki bana bir cezaydı çektiğim hasret
ne ana,ne baba,ne bir akraba
yok kimse yanımda tükendim anne

gül kokusunda bulamadım tadını
hergün heceliyorum ismini anne
bazen rüyalarımda geliyorsun yanıma
hasret gözyaşlarımı siliyorsun sen anne

üşüyorum halaa üşüyorum
kanımı donduran senin hasretin
şimdi yanımda olsan ahh sarılsam boynuna
bilirim yüreğimden buzlar çözülür anne

yokluğun ne büyük acıymış
hasretin bedenimde vurgundur anne
gurbetin dikeni saplı kalbimde
yüreğim yanıyor acıyor anne

şimdi önümde duruyor üç fotoğrafın
gözyaşım resmine damlıyor anne
senin yokluğundan gayri hiçbir ayrılık
beni bu kadar ağlatamadı anne

ondört yaşımda ayrıldım senden
daha çocuktum bir kuzuydum anne
gurbet denilen kurdun eline düştüm
gözyaşlarım kan olup akıyor anne

artık elimden hiç bir şey gelmiyor
el açıp yalvarıyorum yüce rabbime
Rabbim;
bitir artık bu hasreti
bitir artık bu ayrılığı
bitir artık bu gurbeti
annemi özledim
annemi özledim
         
Nazım Midilli

 

Canım Annem canım annem
senden ayrıldım
ayrılalı gözüme uyku girmedi
her gün senin özlemini çekiyorum anne
unutma annem
çünkü ben seni unutmayacağım
          Deniz Afşar

Yazar hakkında Tüm gönderileri gör Yazar website

admin

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * olarak işaretlenmiştir.